Naar goede gewoonte vond op donderdag 26 maart de jaarlijkse Horizonverkenning Kledingtextiel plaats bij Centexbel. Deze Horizonverkenning is een samenwerking van Centexbel, Fedustria en Creamoda waarbij relevante updates gegeven worden voor kleding en kledingtextiel. De experten van Centexbel zetten hiertoe één en ander op scherp: normenevoluties en wetgeving (Edwin Maes), Oekotex (Jolien De Lepeleire), innovaties (Sander De Vrieze) en Ecodesign en circulair textiel (Birgit Stubbe).
We zetten de externe spreker even in de kijker:
Een praktijkverhaal werd gebracht door Emmanuel Liebaert die, samen met zijn broer Mathieu, de vijfde generatie vormt van de firma Marcel Liebaert. In een levendige presentatie schetste Emmanuel hoe een 140 jaar jong familiebedrijf continu transformeert door steeds verder in te zetten op innovaties. Het bedrijf transformeerde zich tot een niche-specialist in functioneel elastisch textiel, en dit door het toepassen van een strategische innovatievisie. Hierdoor behoort het bedrijf tot de meest vooruitstrevende breigoedbedrijven van Europa.
Daarnaast is er ook ruimte om de resultaten van (onderzoeks)projecten toe te lichten. Zo brachten Fien Demarest en Jolien Roedolf van de Thomas More Hogeschool de 10 belangrijkste inzichten uit het project “Living Lab Infinitex”. Gedurende 3 jaar werd onderzoek verricht, samen met diverse partners uit de industrie, naar nieuwe businessmodellen (resale, repair en rental) voor de waardeketen van circulair consumententextiel. Bijzonder boeiende inzichten, ook vanuit de invalshoek van de consument. Massa interessante informatie vind je op de website.
Recht uit de praktijk kwam de getuigenis van Johan Taccoen, “De rauwe realiteit achter 80.000 herstellingen: waarom design de naald blokkeert”. Johan getuigde vanuit zijn ervaringen in zijn Textiel Service Atelier Cactus. Zij doen o.a. retouches en herstellingen voor grote merken, gaande van merkkledij tot veiligheidskledij voor brandweer en defensie. Herstellingen vormt één van de R-strategieën om het leven van kleding te verlengen. Waar “ecodesign for circularity” al goed beknd is (althans als begrip) is “design for repair” nog minder ingeburgerd. Nochtans is dit van groot belang om de levensuur van textiel te verlengen. Daarnaast is het vinden van personeel een grote uitdaging. Iedere medewerkster die herstellingen uitvoert is stuk voor stuk een ware “problem solver”.
Was dit artikel nuttig?