Home / Industrienieuws / Hoge inflatie dreigt de loonkosten in 2027 fors op te drijven: is het geen tijd om aan de noodrem te trekken?

Hoge inflatie dreigt de loonkosten in 2027 fors op te drijven: is het geen tijd om aan de noodrem te trekken?

Fedustria pleit voor een tijdelijke noodrem op de automatische loonindexering wanneer de concurrentiekracht van onze bedrijven in het gedrang komt.

 


 

De inflatie loopt opnieuw stevig op. Volgens het Federaal Planbureau stijgt de inflatie in 2027 gemiddeld tot 4,4%. Nog relevanter voor onze ondernemingen: de gezondheidsindex, die de basis vormt voor de automatische loonindexering, stijgt gemiddeld met 4,5%.

Voor onze bedrijven zijn dit geen abstracte percentages. Ze vertalen zich vrijwel automatisch in hogere loonkosten.

In de hout-, meubel- en houtinvoersector stijgen de lonen van de bedienden op 1 januari 2027 in één beweging met ongeveer 4,49%. Voor de arbeiders volgen verschillende indexeringen doorheen het jaar, samen goed voor ongeveer 4,8 à 4,9%. In de textielsector komt er 2% bij op 1 januari en nog eens 2% op 1 april.

En dat terwijl onze industriële bedrijven al onder zware druk staan. Hoge energie- en netkosten, geopolitieke onzekerheid, zwakke Europese vraag en steeds scherpere internationale concurrentie wegen vandaag al op hun marges. Voor onze exporterende ondernemingen is dat bijzonder problematisch. Zij kunnen een Belgische kostenstijging niet zomaar doorrekenen aan klanten in Duitsland, Frankrijk, Nederland of op de wereldmarkt.

Moeten we daarom niet durven vragen of het tijd is om aan de noodrem te trekken?

Die vraag is overigens geen aanval op het principe van de index. De federale regering heeft zelf al erkend dat automatische indexering moet kunnen worden bijgestuurd wanneer de impact op de loonkosten en onze concurrentiekracht te groot wordt. Met de zogenaamde centenindex werd dat principe intussen concreet toegepast: voor hogere lonen wordt de automatische indexering op bepaalde momenten tijdelijk beperkt. Hoewel er een vergiftigd geschenk voor de werkgevers in de vorm van een loonmatigingsbijdrage aan werd gekoppeld.

Als de inflatie opnieuw zo sterk oploopt, moeten we durven pleiten voor een noodstop om tijdelijk in te grijpen wanneer een inflatieschok dreigt uit te groeien tot een structurele loonhandicap.

Want daar ligt het fundamentele probleem. De automatische index beschermt de koopkracht, maar zorgt er tegelijk voor dat een Belgische inflatieschok bijzonder snel wordt doorgeschoven naar de loonkosten van ondernemingen. De Nationale Bank van België heeft er eerder al op gewezen dat indexering de loonkosten opdrijft en de kloof met onze belangrijkste handelspartners vergroot.

Voor onze exporterende industrie (de Fedustria-lidbedrijven halen bijvoorbeeld 70% van hun omzet uit export!) is dat geen theoretische discussie. Een bedrijf dat op enkele maanden tijd 4 à 5% extra loonkosten moet absorberen, wordt niet automatisch 4 à 5% productiever en kan zijn verkoopprijzen evenmin zomaar met 4 à 5% verhogen.

Daarom moet een tijdelijke noodrem bespreekbaar zijn wanneer de inflatie uitzonderlijk snel stijgt. Koopkracht beschermen blijft belangrijk. Maar ook onze concurrentiekracht, investeringen en industriële jobs moeten worden beschermd.

Een industriebeleid dat onze maakbedrijven langs de ene kant ondersteunt, maar langs de andere kant toelaat dat hun loonkosten opnieuw veel sneller stijgen dan hun productiviteit en die van hun concurrenten, is niet coherent.

Zonder competitieve bedrijven is er uiteindelijk ook geen duurzame koopkracht.

Misschien is het dus niet de vraag of we aan de index mogen raken, maar wanneer de economische realiteit ons verplicht om tijdelijk aan de noodrem te trekken.

Karla Basselier CEO Fedustria

Voor bijkomende vragen:

Was dit artikel nuttig?