Hoogmis in Antwerpen. De Europese industrie én de politieke gezagsdragers kwamen samen om die industrie een duidelijke ‘push’ te geven.
Dit is niet de eerste keer dat CEO’s en de politiek in de statige Handelsbeurs samenkomen. Maar het was wel hét moment om eindelijk door te pakken. De chemische cluster rond Antwerpen, de 2e grootste ter wereld, snakt naar adem.
Maar ook de rest van de industrie voelt onlosmakelijk aan dat er een en ander niet draait zoals het zou moeten draaien. Daar zijn meerdere redenen voor. De loodzware en vaak overbodige regeldrift is er daar eentje van en schrikt potentiële investeerders af. De loonkost, een oud zeer in ons land, is nog zo een reden. Te meer omdat het aloude excuus dat we in ruil daarvoor een hogere productiviteit hebben, niet meer opgaat.
Maar dé olifant in de porseleinkast is de energiekost. Gas is bijvoorbeeld tot vijf keer goedkoper in de Verenigde Staten. Elektriciteit in China tot vier keer. Bovendien betalen bedrijven hier maar liefst 15 keer zo veel belastingen op elektriciteit als op gas.
We prijzen ons in Europa volledig uit de markt met die wirwar aan regels, hoge energiekosten en de neiging om heiliger te willen zijn dan de paus. Des te hypocrieter als je weet dat China bijvoorbeeld nu al koploper is in de ‘groene revolutie’.
Concrete maatregelen zijn nodig. Nu. Niet straks. Gooi onze interne markt open, versoepel de regels en haal die loon- en vooral energiekost naar beneden.
Gooi de interne markt echt open.
Was dit artikel nuttig?