Waarom de vakbonden meestappen in de klimaatmarsen, dát begrijp ik niet

Opinie van 08/02/2019 door Fa Quix

Het is duidelijk dat enkele activistische media willen dat ‘Het Klimaat’ hét verkiezingsthema wordt. De gretigheid waarmee zij de spijbelende scholieren steunen, vaak ongenuanceerd, is niet ‘toevallig’ noch ‘onschuldig’. Het dient een politieke agenda en een politieke familie die een achterliggende ideologie voorstaat die sterk naar staatsinterventionisme neigt.

Is er dan geen probleem met het klimaat? Toch wel. Maar het is vooreerst lang niet het enige dringende probleem. En twee, alleen op mondiaal niveau kunnen we hier tastbare resultaten boeken, zelfs niet op Europees niveau, laat staan op Belgisch of Vlaams niveau. Nogmaals enkele feiten: België is voor amper 0,2 % (en Vlaanderen zowat de helft ervan) verantwoordelijk voor de wereldwijde CO2-emissies. China daarentegen staat voor… 28 % en op een verre tweede plaats komt de VS met circa 15 %. Heel Europa komt ongeveer aan 10 %, en dat aandeel daalt, net zoals de totale energieconsumptie in de EU niet stijgt. De VS van zijn kant stabiliseert zijn uitstoot, en China… zal allicht tot 2030 méér CO2 uitstoten, ook al investeert het fors in hernieuwbare energie… maar ja, met een jaarlijkse groei van 6 %…

Gaan we dan in ons land een klimaatbeleid voeren dat onze economie in de voet schiet? Wetende dat we hiermee nog geen deuk in een pakje boter slaan in de strijd tegen de klimaatopwarming?

En wetende dat onze industrie bij de energiezuinigste en meest milieuvriendelijke van de wereld is? Gaan we met dure en ondoordachte klimaatmaatregelen de welvaartstak waar we op zitten afzagen? De terechte bekommernis voor het klimaat is omgeslagen in een klimaathysterie. Als we niet opletten gaat dit ons als burgers en bedrijven véél geld kosten… met, nogmaals, weinig klimaatbaten.

En dan zien we dat die klimaatmarsen gesteund, ja zelfs mee georganiseerd worden door de vakbonden. Dat begrijp ik niet. En ik niet alleen. Een redacteur van De Tijd: “De vakbonden lopen al vier jaar te protesteren tegen dalende koopkracht, terwijl hij volgens de Nationale Bank gestegen is. Wat moet dat dan worden als we de milieukosten in al onze producten écht gaan doorrekenen?” Want dat is waarvoor de vakbonden meelopen in die klimaatmarsen.

En tegelijk weglopen van de onderhandelingstafel van de Groep van Tien die over koopkrachtverhoging gaat. De concurrentiewet heeft een reële loonmarge – bovenop indexeringen! – voorzien van 0,8 %. Dat wordt hooghartig afgewezen wegens ‘te weinig’. Samen met de loonindexering zullen de lonen gemiddeld met 4,6 % tot 4,8 % toenemen op 2 jaar tijd. (En dan zwijgen we nog over de 3de fase van de taxshift met haar netto-koopkracht-verhogend effect.) Te weinig?! Maar koopkrachtvernietigende klimaatmaatregelen eisen, ja dat moet kunnen.

De Groep van Tien kan ten andere (aan de onderhandelingstafel) ook nog andere zaken regelen die de vakbonden zouden moeten interesseren: de verdeling van de welvaartsenveloppe van ongeveer 700 miljoen euro waar vooral de koopkracht van de meest kwetsbaren mee kan worden verbeterd, en een mogelijk soepelere eindeloopbaanregeling (SWT en landingsbanen).

Dat de vakbonden zich voor de kar laten spannen van een strijd – het klimaat – die niet hun kernopdracht is, blijft moeilijk te vatten. Dat ze meedenken over die problematiek, oké. En dat ze ervoor zorgen dat ze de mogelijke gevolgen van klimaatmaatregelen via sociaal overleg in sectoren en bedrijven willen verzachten, ook oké (cfr. Silesia Declaration). Maar dat ze koopkrachtvernietigende klimaatmaatregelen mee ondersteunen, neen dat gaat er bij mij niet in.

Fa Quix, directeur-generaal