Vizier richten op de belangrijke zaken

Opinie van 13/03/2015 door Fa Quix

Het was en is weer spektakel in de media: het pingpongspel tussen de sociale partners van de Groep van 10 en de federale regering: het luik uit het regeerakkoord over de beschikbaarheid op de arbeidsmarkt (passief en al dan niet actief) van oudere werklozen en werklozen in SWT (brugpensioen) is nu al wekenlang bron van controverse. En is nog steeds niet opgelost.

Was en is het allemaal deze heisa waard? Laten we Unizo-topman Karel Van Eetvelt even citeren in een interview voor de VRT: “Eigenlijk gaat het over het geslacht der engelen”. Een non-debat dus? In feite wel, want de regering heeft ten gronde niets veranderd aan het akkoord van de Groep van 10; sociale partners die op hun beurt de regeringsdoelstelling van langer werken in hun akkoord gerespecteerd hebben maar bij de implementatie alleen gezorgd hebben voor het nodige pragmatisme. D.w.z.: met respect voor de reeds gemaakte afspraken tussen werkgevers en  werknemers (die al in SWT zijn of in functie hiervan reeds ontslagen zijn), én met een realistisch tijdspad. De regering neemt dit quasi volledig over, maar met een andere formulering: in plaats van «passieve en actieve beschikbaarheid» komt er «aangepaste beschikbaarheid” onder de vorm van een gepersonaliseerde jobbegeleiding voor SWT’ers en oudere werklozen. Als daarmee de zaak vooruit geholpen is, waarom niet? In deze News vindt u meer details over dit akkoord, waar dus het laatste woord zeker nog niet over is uitgesproken.

Tegelijk hoorden we reacties van bedrijfsleiders: “Maar waar zijn wij in godsnaam mee bezig?” Er onmiddellijk aan toevoegend dat cruciale dossiers zoals de ‘taxshift’, die onze loonkosten drastisch moet verlagen, op de lange baan geschoven lijken door deze grotendeels semantische discussies over “beschikbaarheid”. En nog: waar blijft de energienorm om onze uit de pan swingende energiekosten te bewaken? Dit zijn toch veel belangrijkere zaken dan de semantiek over het langer werken, waarvan niemand nog de noodzaak echt betwist. Behalve dan de vakbonden?

Ander essentiële topics zijn o.a. onze vraag tot afvoeren van de door de regering aangekondigde uitbreiding van het gewaarborgd loon tot twee maanden, evenals onze vraag tot vrijwaren van het stelsel van werkloosheid om economische redenen. Dit laatste is een uniek instrument van flexibiliteit én jobzekerheid (zie onze News van 9 maart 2015). Voor industriële sectoren zoals de onze, die onderhevig zijn aan forse schommelingen in bestellingen (door o.a. conjunctuur, seizoen, mode…) is dit een cruciaal instrument. Het alternatief zou immers de sluiting zijn en volledige werkloosheid. En wat hebben we dan gewonnen?

Kortom, het is hoog tijd dat de federale regering het vizier opnieuw richt op de belangrijke zaken. Zoals de versterking van de concurrentiekracht van de industrie middels onder andere een substantiële en wel doordachte taxshift. Maar bovendien vermijdt van maatregelen te nemen die onze (loon)kosten zouden verhogen en/of flexibiliteit verminderen.

Fa Quix, directeur-generaal, en Filip De Jaeger, adjunct-directeur-generaal