TTIP en CETA opgeven is het verkeerde antwoord

Opinie van 30/09/2016 door Fa Quix

Overal in Europa staat de middenklasse onder druk, zeker in de ‘oudste’ EU-landen. De misnoegde burger, die zich slachtoffer voelt van de globalisering, en vaak zijn job, inkomen en zekerheden ziet verdwijnen, is boos. Hij (m/v) voelt zich onbegrepen en aan zijn lot overgelaten. Het beleid miskent zijn problemen en doet er volgens hem weinig of niets aan. Althans, dat denkt hij. 

De Brexit is een voorbeeld van het resultaat van de misnoegde Britse burger die zich keert tegen ‘het establishment’, tegen Europa, en tegen ‘het beleid’ dat zijn toekomst hypothekeert. De opkomst van extremistische politieke groeperingen en partijen, meestal expliciet gericht tegen datzelfde zogenaamde establishment, zijn andere voorbeelden. 

Politici uit dit establishment, dus uit de meer traditionele partijen, zeggen dat ze het signaal van de burger nu begrepen hebben. “De globalisering is te ver doorgeslagen, kost jobs, fabrieksjobs vooral, en treft de gewone man en vrouw in de straat het hardst”. En het gaat niet om enkele, het gaat om miljoenen burgers in de Europese Unie. Tot daar de analyse, en die klopt in grote lijnen. Maar… wijzelf hebben die analyse al vijftien jaar geleden gemaakt en toen al gewaarschuwd voor de gevolgen van een versnelde en ondoordachte globalisering met verlies van industrie hier, en dus van welvaart, en van jobs, vooral bij de lage- en middengeschoolden.
 
Maar wat blijkt nu? Als reactie wil men de globalisering fel terugdraaien… helaas eens te meer op een ondoordachte manier. Bijvoorbeeld door de TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership), de vrijhandelsgesprekken tussen de VS en de Europese Unie, stop te zetten. Of door het onderhandelde akkoord met Canada CETA (Comprehensive Economic and Trade Agreement) niet goed te keuren en niet in werking te laten treden. Het lijkt nogal op paniekvoetbal. Want het is het verkeerde antwoord op de juiste analyse. Want niet de VS, niet Canada en niet de verdere vrijhandel tussen de EU en deze beide landen bedreigt onze welvaart. Integendeel, TTIP en CETA scheppen nieuwe kansen langs beide zijden van de Atlantische Oceaan, ook voor onze kmo’s.
 
Men had destijds de ‘wilde globalisering’ moeten vermijden door bijvoorbeeld China veel strenger aan te pakken, en veel scherpere voorwaarden te voorzien bij de toetreding van China tot de Wereldhandelsorganisatie (WTO) in 2001. Tóen had men de globalisering veel beter moeten omkaderen. Want China is geen correcte concurrent zoals de VS, Canada of Japan. China speelt het spel van de vrijhandel vals, met dumping, schendingen van intellectuele eigendomsrechten, allerhande overheidsinterventies… Had men bij de millenniumwissel de globalisering wat beter omkaderd, begeleid en aan voorwaarden verbonden, dan hadden in Europa en Amerika veel jobs gered kunnen worden. En had de globalisering niet zo’n negatieve bijklank gekregen zoals nu. Onze overheden hebben toen al te gemakkelijk toegelaten dat fabrieksjobs naar Azië verschoven.
 
Met de TTIP ‘dood’ te verklaren of CETA niet in werking te laten treden lost men de problemen niet op. Wel integendeel. Nieuwe kansen op meer handel, meer groei en meer welvaart worden daardoor niet benut. En precies de vaak getergde middenklasse, voor wie men het nu allemaal doet, zal dan eens te meer de dupe worden. Evenwichtige vrijhandelsakkoorden met gelijkwaardige handelspartners zoals de VS en Canada zijn een deel van de oplossing, niet van het probleem.
 
Fa Quix, directeur-generaal