SOS industrie. Alle overheden moeten nu snel buitengewone inspanningen leveren om de industrie in Europa te redden

Opinie van 16/09/2022 door Fa Quix

Het was zoals op een stralend zonnige dag op het strand. Ineens doemde aan de einder van de zee een donkere vlek op. Enkele strandgangers hadden het weerbericht goed gelezen (de werkgevers) en wisten: er is storm op komst. En ze bereidden zich voor. Maar de donkere vlek was nog veraf en de zon scheen nog volop, waardoor de andere strandgangers er geen onheil in zagen (de regeringen, de vakbonden). Zij bleven rustig verder zonnebaden. Maar de donkere vlek vulde ineens het hele firmament. Zwarte wolken, donder en bliksem, regen en wind verjoegen in een mum van tijd de zon. De laatste strandgangers vluchtten ontzet het strand: deze ‘perfecte storm’ hadden ze niet zien aankomen.

Het industrieel weefsel moeten we koesteren. Precies omdat het de motor is van onze welvaart. En industrie kan niet zonder energie.

Al maanden waarschuwden de werkgevers nochtans voor deze ‘perfecte storm’ die vooral de industrie teistert. ‘SOS industrie’, zo titelde Voka-hoofdeconoom Bart Van Craeynest zijn column in De Tijd op 14 september. Inderdaad ‘Red de industrie!’, want de industrie is de bron van onze welvaart, via het voorzien van producten die iedereen nodig heeft, en via innovatie waardoor we competitief kunnen blijven, en last but not least dankzij de export, want die brengt geld vanuit het buitenland ons land binnen.

Dat industrieel weefsel moeten we koesteren. Precies omdat het de motor is van onze welvaart. En industrie kan niet zonder energie, véél energie, hoe zuinig de bedrijven ook mogen werken. Industriële bedrijven kunnen dus niet zonder stabiele, leverzekere en betaalbare energie, in grote hoeveelheden. Onze beleidsmakers hebben die basisvoorwaarde verwaarloosd. Door een roekeloze energietransitie te verkiezen boven zekere en goedkope energievoorziening. Daar betalen burgers en bedrijven nu een zeer hoge prijs voor.

De rekening is nu zo duur geworden dat het industrieel weefsel aangetast wordt. Maar industrie die hier verdwijnt komt nooit meer terug. Dat moeten de politici goed in hun oren knopen. Eens die bedrijven andere – goedkopere en meer betrouwbare – oorden hebben opgezocht, blijven die daar en komen ze nooit meer terug. Of het buitenland heeft die productie die hier gesloten werd gewoon overgenomen…

Alle overheden moeten nu snel buitengewone inspanningen leveren om de industrie in Europa te redden. Anders volgt een ongeziene collectieve verarming die veel individuele slachtoffers zal maken, bij burgers en bedrijven.

Fa Quix, directeur-generaal