Het economische jaar 2022: is het glas halfleeg? Of halfvol?

Opinie van 22/12/2021 door Fa Quix

Dat op zes maanden tijd de economische vooruitzichten serieus versomberd zijn, is allicht een understatement. Vele bedrijven hebben op korte tijd een veelheid van obstakels voor zich zien opdoemen: toeleveringsproblemen van grondstoffen en materialen, met daaraan gekoppeld prijsexplosies, een plots opduikende inflatie die de loonkosten veel sneller doet stijgen dan de bedrijven in hun kosten kunnen verwerken, tekort aan medewerkers, zowel wegens de krapte op de arbeidsmarkt als door het tijdelijk uitvallen van mensen door corona of quarantaine. And last but not least: de zorgen om de energiebevoorrading en -prijzen.

Sommige van de opgesomde problemen zouden minstens gedeeltelijk door het beleid kunnen worden opgelost.

Kortom: nog vóór het jaar 2022 goed en wel begonnen is, en u en wij op het nieuwe jaar kunnen klinken, stellen velen vast dat hun glas al halfleeg is. Bovenop hogervermelde problemen komen er dan nog de afkoeling van de conjunctuur en een daling van het consumentenvertrouwen bij, waardoor ook de bestellingen beginnen te haperen.

Sommige van de opgesomde problemen zouden minstens gedeeltelijk door het beleid kunnen worden opgelost. De federale regering zou bijvoorbeeld – tijdelijk – kunnen ingrijpen in het mechanisme van automatische loonindexering. Om op termijn jobs te redden. Ze zou ook de onzekerheid in de elektriciteitssector kunnen wegwerken door de kern-uitstap terug te draaien en bv. de twee jongste kerncentrales nog veel langer open te houden na 2025. Op het vlak van ‘activering’ zouden er ook meer incentives kunnen gegeven worden om mensen aan het werk te krijgen. Maar gaat de federale regering al deze dingen wel doen? Wie al zijn/haar hoop daarop stelt, of gesteld heeft, zou wel eens bedrogen kunnen uitkomen. Het spreekt voor zich dat we de druk op de beleidsmakers hoog moeten houden. Maar we moeten tegelijkertijd ook realistisch zijn.

En wat als in 2022 de lucht geleidelijk aan zou opklaren? Is dat scenario überhaupt mogelijk? Stel: de verstoorde logistieke lijnen met de problematische aanvoer van materialen geraken in de loop van 2022 zo goed als opgelost; de afkoeling van de conjunctuur, hier maar ook elders, zal de druk op de olie- en gasprijzen doen zakken, zeker wanneer de winter voorbij zal zijn. Dat zal de inflatiedruk doen afnemen en het spook van de ‘stagflatie’ verjagen. Want post-corona bloeit de economie weer op, vanaf de lente. Natuurlijk, de tussenliggende periode tot dan blijft wel problematisch.

Maar dat die moeilijke periode slechts tijdelijk is, is een hoop die we mogen koesteren. In dat geval zal het glas van het nieuwe jaar dan niet halfleeg zijn, maar wel nog halfvol. En dan mogen we hopen dat we het in de loop van de zomer nog eens mogen volschenken bij een opgeklaarde hemel. We moeten blijven hopen, altijd, en ondanks alles.

Fa Quix, directeur-generaal