Duitsland mag wat meer Europees worden

Opinie van 26/10/2018 door Fa Quix

Hoezo, hoor ik u denken? Duitsland is toch één van de meest Europees ingestelde landen? Toch veel meer dan pakweg Frankrijk en zeker het Verenigd Koninkrijk? In theorie wel. De Duitse bondskanselier is zeker pro Europa. En ja de Fransen zijn chauvinistisch, of misschien is het beter om te spreken van patriottisch. De Britten zijn dat natuurlijk ook, maar met de Brexit hebben ze een historische vergissing begaan die hen nog jaren zuur zal opbreken.

Handelsgewijs zijn Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk wel landen die meer openstaan voor import dan onze oosterburen. Want ook voor onze textiel-, hout- en meubelindustrie is het grootste land van de EU niet onze belangrijkste afzetmarkt. 

Dat is Frankrijk, dat qua bevolking en BBP zo’n kwart kleiner is dan Duitsland. En voor het belangrijke productsegment van het interieurtextiel is het Verenigd Koninkrijk de eerste afzetmarkt.

Dat Duitsland pro Europa is, wordt echter niet altijd in daden omgezet. Herinner u de onverzettelijkheid van Duitsland bij de Griekse crisis van enkele jaren geleden. Voor Duitsland ging het meer om het redden van de Duitse banken dan om het rechttrekken van de Griekse economie. Een meer soepele houding had Griekenland er allicht sneller bovenop gebracht. Natuurlijk had en heeft Griekenland zijn problemen in de eerste plaats aan zichzelf te wijten, laat daar geen misverstand over bestaan. Maar een land in recessie nog harder doen bezuinigen, heeft de problemen daar alleen maar doen verergeren. Nu nog ligt het Griekse welvaartspeil zo’n 25 % onder het peil van vóór de Grote Recessie, tien jaar geleden.

Wat had Duitsland kunnen doen? Meer importeren uit dat land bv., al was het maar door de consumptie in Duitsland aan te zwengelen. Het land gaat er wel prat op exportkampioen te zijn, met een recordhandelsoverschot, maar de import volgt onvoldoende. Onder andere door de flauwe consumptie. Het extreem hoge Duitse handelsoverschot is zelfs President Trump opgevallen.

Maar er is meer. Dat overschot komt deels ook door een soms vakkundige afscherming van de markt. Afscherming? Is er dan geen eengemaakt Europa, geen ‘single market’? Nemen we de nieuwe Duitse reglementering voor verpakkingsafval voor elektrische apparaten waar bv. zetels en relaxen onder vallen, de zogenaamde ‘uitgebreide producentenverantwoordelijkheid voor elektrische apparatuur’. Voor niet-Duitse bedrijven is het onmogelijk om zich te laten registeren bij de Stiftung EAR. Of het Duitse streven om Europese regelingen voor bv. bouwproducten (CE-markeringen) te omzeilen door het invoeren van nieuwe, afwijkende regeltjes en normen, ook al werd het land reeds teruggefloten door het Europese gerechtshof. Zo genieten onze Duitse concurrenten van afscherming van buitenlandse leveranciers zoals wij.

Waarom stelt Duitsland als grootste consumentenmarkt van Europa maar 9 % voor van onze meubelexport, terwijl het ‘chauvinistische’ Frankrijk een aandeel heeft van liefst 42 %? Ligt het aan ons aanbod? Flauw excuus. Of zou de houding en structuur van de Duitse meubelhandel er misschien voor iets kunnen tussen zitten? Nochtans verwelkomen wij graag alle Duitse inkopers op de Meubelbeurs Brussel om het Belgisch meubelaanbod ten volle te komen ontdekken.

Duitsland mag dus wat meer Europees worden. Lippendienst alleen volstaat niet. Nu ‘Europa’ in woelige wateren is terechtgekomen, is het ook hoog tijd dat de leidende economie van de EU ook écht haar verantwoordelijkheid neemt. In daden dan.

Fa Quix, directeur-generaal