De onzin van de kleurencodes voor regio’s en landen. En de economische schade die deze veroorzaken

Opinie van 11/09/2020 door Fa Quix

Alles, maar dan ook álles blijkt voor onze politici en ambtenaren goed te zijn om het Covid-19-virus te stoppen, zelfs de meest idiote maatregelen. Maatregelen die én zinloos zijn én veel economische schade berokkenen. ‘Evidence based policy’ is blijkbaar nog niet voor morgen.

Neem nu die kleurencodes voor regio’s en landen waar men naartoe wil reizen. Groen, oranje en rood. Bij oranje wordt bij terugkeer een coronatest én een quarantaine ‘sterk aanbevolen’ terwijl dit bij code rood ‘verplicht’ is. Bovendien is er een verbod op afreizen naar een gebied dat als rood is ingekleurd. Gisteren nog oranje, vandaag rood, gebeurt zomaar van het ene moment op het andere. Alsof dat opeens een onveilige, zeer besmettelijke zone is geworden. Meestal niet natuurlijk. Het volstaat dat er in een stadswijk een uitbraak in enkele gezinnen gebeurt, en het cijfer, uitgedrukt in besmettingen per honderdduizend inwoners, komt boven een drempel. Rood. U heeft een vakantie in een landhuis op de buiten gepland? U mag er niet naartoe. Nochtans, besmettingsgevaar aldaar quasi nul. U wil een vertegenwoordiger op zakenreis sturen naar Spanje – Spanje is rood sinds begin september – dan kan dat alleen voor 48 uur als essentiële reis.

Dat zijn grove beperkingen van de bewegingsvrijheid die zinloos zijn, zegt epidemioloog Luc Bonneux, die ik al eens heb geciteerd. “Die kleurencodes zijn zinloos want het is niet de plaats die ertoe doet, wel uw gedrag.” Met andere woorden, zelfs wanneer u in een rood gebied bent – en dat is dus zeer arbitrair bepaald – dan loopt u nagenoeg geen risico als u zich houdt aan de basisregels: afstand houden, handhygiëne, drukke plaatsen vermijden, beperking van de sociale contacten en mondmasker waar afstand houden niet lukt (binnen).

Bonneux stelt de onzin van die kleurencodes voor regio’s en landen nadrukkelijk aan de kaak, en aarzelt niet te stellen dat zij meer (economische) schade veroorzaken dan het virus zelf zal doen aan de reizigers. Ten andere, vliegtuigreizen zijn veiliger dan verblijven in uw woonkamer, door het HEPA-filtersysteem in de vliegtuigen. Iemand al gehoord van massale besmettingen in vliegtuigen? Natuurlijk niet.

Het klopt immers niet dat reizigers een groter risico vormen. Van alle geteste personen bleek begin augustus amper 2 % van de reizigers een positief resultaat af te leveren, tegenover gemiddeld 3 % voor de gehele bevolking (inmiddels is dit cijfer ook richting 2 % aan het zakken). Kortom, reizigers vormen gemiddeld geen groter gezondheidsrisico (risico op besmetting) dan de bevolking hier. En wanneer die reizigers terugkomen naar ons land, dan zijn zij net zoals alle andere burgers onderhevig aan onze regels (bubbel van vijf, enz.). Dus zelfs bij besmetting blijft de verspreiding normaal erg beperkt.

Intussen laat men virologen, ambtenaren en politici maar doen. Zonder echte parlementaire controle. Iemand in het federale, Vlaamse of zelf Europese parlement al een kritische vraag horen stellen over deze absurde kleurencodes voor regio’s?

(toch wel, ik ken er welgeteld één). Een ‘issue’ is het dus blijkbaar niet. Intussen gaan hotels, reisbureaus, vliegtuigmaatschappijen, horecazaken, enz. failliet. Nodeloos. De viruswaanzin regeert.

Tot slot, ja, waar is Europa in dit verhaal? Is dat niet iets dat bij uitstek op Europees vlak moet worden geregeld? Nu heeft elk land zijn eigen codes. Een kakofonie. Pas begin september, ruim een half jaar na de uitbraak van het coronavirus, komt Duitsland met een voorstel om de chaos van reisbeperkingen, die het vrije personenverkeer in de Schengenzone ernstig bedreigen, te ordenen en te stroomlijnen. Na zés maand. En dan wil men dat de mensen nog vertrouwen hebben in ‘Het Europese Project’??

Fa Quix, directeur-generaal