‘Be prepared for the worst’

Opinie van 01/03/2019 door Fa Quix

Wanneer u dit leest, hoop ik dat er een oplossing uit de bus is gekomen voor de reeds veel te lang aanslepende Brexit-saga. Maar minder dan één maand voor de D-Day voor Brexit, namelijk 30 maart 2019, is er nog altijd geen uitzicht op een goedgekeurd terugtrekkingsakkoord. Daardoor komt het doembeeld van de No Deal weer een stapje dichterbij. Hallucinant.

En al had die Brexit er nooit hoeven te komen – blame it reckless David Cameron – toch had dit dossier veel sneller een ‘redelijke’ oplossing kunnen krijgen.

Maar laat redelijkheid nu net ontbreken in dit emotionele en totaal gepolariseerde debat. Want laat ons nu nog aannemen dat de Britten zich beter voelen uit de EU dan erin, dan hadden zij hun objectieve eigenbelangen toch altijd op de eerste plaats moeten zetten? Niet dus. Intussen is het VK sinds het referendum zowat 2,5 % economische groei mislopen, en teruggevallen van de top-groeiers in Europa tot in de onderste regionen, in het goede gezelschap van o.a. Italië.

Laat ons twee van de grote knelpunten bekijken. De kwestie van Noord-Ierland en die van de douane-unie. Over de grens tussen Ierland en Noord-Ierland bestaat er eigenlijk geen grondig meningsverschil. Niemand, de EU niet en ook de Britten niet, willen dat er ooit nog een harde grens komt. Het terugtrekkingsakkoord voorziet daarom de zogenaamde ‘backstop’. Maar toch geraakt men er niet over akkoord. Omdat de Britten daar een mogelijke aantasting van hun soevereiniteit in zien. Daar zou men toch moeten kunnen overheen stappen?

En de douane-unie die door het VK wordt verworpen. Niet alleen zou een douane-unie helpen om de hogergenoemde kwestie op te lossen, maar het zou ook de toegang van de Britse export naar het Europees continent redelijk open houden (en vice-versa), een ’soft Brexit’ dus. Dat vele bedrijven gevestigd in het VK nu het eiland verlaten, of er hun activiteiten (gaan) stopzetten zoals bekende Japanse autoconstructeurs, onderstreept het belang van vrije toegang tot elkaars markten. Is die er niet, dan veranderen de regels van het spel. En trekken bedrijven hun conclusies.

En dan zijn er de vrijhandelsakkoorden die de EU afsluit. Dit was een reden voor de Brexiteers om géén douane-unie met de EU meer te willen. Ze wilden hun eigen, meer voordelige handelsakkoorden kunnen afsluiten, beter dan die van de EU. Wat is de realiteit? Sinds 1 februari is er een handelsakkoord tussen de EU en Japan, terwijl het VK nog aan die gesprekken met Japan moet beginnen. 

Een Brexit-scenario was dus hoe dan ook beheersbaar geweest. Maar nu kunnen de bedrijven niet anders doen dan ’to be prepared for the worst’, op de No Deal dus. Velen zijn daar volop mee bezig, of zelfs al helemaal klaar. In de bijlage bij deze Fedustria News vindt u een handig lijstje met tips en relevante contactpersonen. 

En als het te elfder ure toch nog beter meevalt dan de No Deal, dan is dat mooi meegenomen. Na een eventuele overgangsperiode komen er toch douaneformaliteiten (en eventuele invoerheffingen). Al uw voorbereidend werk is dus niet voor niets geweest.

En voor de doorzetters kan de Brexit ultiem toch een positieve kant krijgen. De Britten zullen moeten blijven rekenen op invoer. Hun industrie is immers te klein en te weinig competitief, enkele sterke bedrijven niet te na gesproken. De hindernissen van de Brexit zullen sommige leveranciers doen afhaken. Maar dat zijn dan weer kansen voor de anderen. Onze historisch sterke commerciële banden met onze Britse klanten kunnen we dan als een troef uitspelen.

Fa Quix, directeur-generaal